زمین شد شش و آسمان گشت هشت

فردوسی در بخش پادشاهی کیقباد، صحنه رزم سپاه رستم و سپاهیان افراسیاب را چنین وصف می‌کند: زگَردِ سواران در آن پهن‌دشت  زمین شش شد و آسمان گشت هشت.

يعني بر اثر تاخت‌وتاز اسبان و اسب‌سواران از هفت طبقه زمين يك طبقه به هوا خاست و بر هفت آسمان يكي افزوده گشت! حكايت امروزِ سرزمين ماست... .

خاك اين سرزمين كه گهواره هزاران ساله‌ تمدن‌مان و بستر حياتِ گونه‌گون و شگفت‌آور اين گوشه از كره‌ زمين بوده با مديريت نابخردانه منابع آب با گسيل داشتن ميليون‌ها دام به مراتعي كه تا مرز نابودي چرا شده‌اند، با ساخت‌وسازهاي بي‌ملاحظه و با معدن‌كاري بي‌رحمانه به هوا رفته است. خاكي را كه برايمان بركت مي‌آورد، چنان فرسوده ساخته‌ايم كه در بسياري از روزهاي سال به شكل ريزگردهاي خفقان‌آور از زمين به هوا مي‌رود و راه نفس‌مان را تنگ مي‌كند. زميني را كه به گفته‌ سعدي مهدِ پرورنده‌اي بود و فرّاش باد صبا و دايه‌ ابر بهاري بر آن فرش زمرديني از گياهان مي‌گسترد،

    دانشگاه علمی کاربردی واحد 12فرهنگ وهنر

منبع:مجله همشهری